Warburton persoonlijk

Ik betreed zelf het pad der benauwdheden. Ik ben telkens weer bezweken door beproevingen in gezin, armoede en dat schulden mij van alle kanten omringden. De ene na de andere schuldeiser stuurde mij aanmaningen en de huishuur moest betaald. De huurbaas was een vijand van Gods Waarheid en wilde die oude Warburton uit de gemeente hebben. De Heere verborg zijn aangezicht, de duivel brulde, daarbij de kinderen amper half gekleed en geen schoenen aan de voeten.

Ach mijn vrienden, als we op zulke plaatsen terecht komen, toetst dat blijdschap en vertrouwen. Ik weet het door hetgeen in mijn hart is. De duivel woedt en werkt dan op mijn vleselijke natuur. Blaast zulke gedachten als deze in: ‘Kijk nu eens naar sommige buren die vloekers, zweerders en sabbatschenders zijn. Let op hun voorspoed en hoe de voorzienigheid hun voorspoed in de schoot werpt. Kijk nu naar uzelf en anderen waarvan u zegt dat het ’s Heeren volk is. Kijk eens naar uw gebeden, hoe dat u tot God hebt gebeden, maar er geen verlossing kwam. Alles zit u tegen, elke poging van uw handen is nutteloos geweest.’

Mijn vrienden, dan heb ik het wel zo benauwd gehad, dat ik begon te schudden totdat mijn gewrichten het zouden hebben begeven, totdat mijn hart het heeft uitgeroepen: ‘Ondersteun mij, zo zal ik behouden zijn.’ ‘Daarom wordt mijn geest overstelpt in mij’. Mijn tranen zijn mij spijs dag en nacht, omdat zij de ganse dag tot mij zeggen: Waar is uw God?’ Het scheen alsof de Heere mij verlaten had, de duivel was me aan het bepraten en gereed mij te verzwelgen. Maar, mijn vrienden, hetzij tot eer van God gezegd, de huishuur kwam er. Een halve guinea kwam van de ene, en zeven shilling van de andere kant, zodat ik genoeg had. De arme gepensioneerde op Gods milddadigheid en barmhartigheid, ging als een heer zijn huishuur betalen, en kwam terug met een hart vol dankbaarheid tot de Heere voor Zijn goedheid. Hij heeft mij kostelijke waarheid geleerd, en lieflijk aan mijn hart bevestigd, dat we door vele verdrukkingen het Koninkrijk Gods binnen moeten gaan.

Kom dan arme ziel, die nu hetzelfde pad gaat…..